Categorieën
Blog

Een warme kerst

Deze kerst ben ik gelukkig. De oude tuinset die buiten staat is sneeuw-loos, de lucht is grijs en een regendruppel drupt van de dakgoot naar beneden op de, ook, sneeuw-loze stenen. Ik zit binnen en ik luister naar de kerst cd die ik al twee weken op heb staan. Mijn open haard kan niet gebruikt worden. Ik wist niet dat schoorsteenvegers nog bestonden, totdat ik eind november bedacht dat het tijd werd om de haard aan te steken. Dat kon dus niet. Honderd euro om ‘m te laten ‘vegen’, en dan kwam er nog bij dat ik een keuring moest aanvragen. Ja allemetieties, zeg. Dat kost me zo meteen een studentelijk godsvermogen. Dus de haard kan niet aan. Misschien maar beter ook, want nu kan mijn drie-meter-hoge kerstboom er gewoon naast staan zonder dat ik bang hoef te zijn dat ik een mini bosbrand veroorzaak. Mijn kerstboom, opgetuigd met gekleurde lichtjes en gekleurde ballen. Geen piek. Geen cadeautjes. Wel de hartverwarmende geur van de sparrenboom. Kerstbomen zijn namelijk sparren, geen dennen. Dus ‘oh, dennenboom’ slaat gewoon helemaal nergens op.

Denk de kerstmuziek, de boom en de geur daarbij weg, en het is gewoon de kille woonkamer op een grijze winterdag. Gewoon een donkere maandag. Gewoon een dag waarop het voelt alsof er niks bijzonders gebeurt. Geen wereldwonderen, geen huwelijksaanzoeken, geen pasgeboren baby’s. Geluk zou, zonder die kerstmuziek en die boom en de geur daarbij, vandaag niet bestaan.

Vorig jaar had ik een kerstboom, even groot en even mooi. Hij stond in een warme woonkamer die gevuld werd met kerstmuziek en een sparrenboomgeur. Er zat een piek op de boom en er lagen cadeautjes onder. Buiten lag er sneeuw en scheen de zon. Vorig jaar was de kerst zoals de kerst hoort te zijn. Dit jaar is de kerst niets anders dan een cd en een boom. Maar deze kerst ben ik gelukkig.

Ik zeg het tegen hem. Ik kruip dieper in zijn armen en zeg het tegen hem. Hij kijkt me aan en in zijn ogen zie ik de sneeuw, de cadeautjes en de zon. In zijn ogen zie ik de kerst en in zijn armen voel ik de warmte van de winter. Mijn warme, oude woonkamer sluit zich in mijn gedachten om mijn oude, koude lichaam en ik denk aan nu, aan hoe mijn warme lichaam de kou kan weerstaan. Ik denk aan de kerstmissen die nog komen gaan en ik hoop op sneeuw. Ik hoop op sneeuw en op zon, maar ik hoop vooral op deze warmte. Dan ben ik volgende kerst ook gelukkig.