Categorieën
Blog

Dit is geen wetenschap, dit is gewoon zielig

Dus, ik klikte net op een linkje waardoor ik doorgestuurd werd naar een amateuristisch gefilmd filmpje waarin een dakloze man doodgeschoten werd door de politie. En ik keek ernaar.

Het verwijt dat ik in de reacties lees, dat men het niet eens meer op kan brengen een menselijke reactie op zulk soort content te hebben, kan ik eigenhandig verwerpen, gezien ik nu nog steeds aan het janken ben. Er is namelijk net iemand voor mijn ogen vermoord. Ik voel de woede bij de omstanders, maar voel ook de paniek bij de politieagenten. En ik voel spijt. Spijt dat ik dit filmpje heb bekeken (twee keer, want de eerste keer zag ik niet goed wat er gebeurde).

“Breaking: LAPD Aggressively Attacks, Shoots Homeless Man (Graphic)”. De titel zegt alles. Er wordt agressief opgetreden door de Californische politie, een dakloze man wordt neergeschoten en het is aanstootgevende content. En toch klik ik op die fucking link. Maar waarom doe ik dat?

Ik heb er nu even over nagedacht en, zonder dat ik een wetenschapper ben en zonder dat ik ook maar een greintje verstand heb van het menselijk brein en haar werking, heb ik hiervoor een paar verklaringen bedacht.

1. De mens is een nieuwsgierig wezen, in de puurste vorm. Ik wil al het nieuws weten, overal van de op de hoogte zijn. (Waarom kijk ik dan niet naar het journaal?)
2. Sociale erkenning. Ik wil hierover mee kunnen praten. Ik wil mijn vrienden choqueren door hen te vertellen wat ik vandaag wel niet voor verschrikkelijks heb gezien zodat zij, omdat zij nieuwsgierig van aard zijn, het filmpje ook gaan bekijken.
3. Ik ben een verschrikkelijk mens en ik zie graag mensen sterven.
4. Ik ben een verschrikkelijk mens en ik maak mezelf graag aan het huilen zodat ik kan verdrinken in zelfmedelijden.

Ik hoop dat het nummer een is. Als het een van die andere drie verklaringen zou zijn, zou ik mezelf toch wel een beetje een sukkeltje vinden. Toch neem ik in acht dat verklaring nummer twee en vier ook mogelijkheden kunnen zijn. Nummer drie niet, ik zie mensen niet graag sterven.

Om dan nog even terug te komen op die reactie onder het filmpje, (dat men het niet eens meer op kan brengen een menselijke reactie op zulk soort content te hebben) is dat dan toch waar? Want waar angst, woede en verdriet hele redelijke en normale reacties zijn op zulk soort beelden, wijken sociale erkenning (egoïst) en zelfmedelijden (narcist) toch wel wat af van de norm. Of wordt, naast onnodig politiegeweld, ook dit anno 2015 gewoon gedoogd?

Voor wie net zo’n lul is als ikzelf en het filmpje nu nog steeds wil bekijken:

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.